Door de sneeuw
Het bergdorp waar Max al tachtig jaar woont, is bedekt met een dikke laag sneeuw. Buiten is het stil. Totdat de doodsklok luidt voor Schorsch, Max’ levenslange vriend en metgezel. En dus gaat Max er ’s avonds op uit, naar de dodenwake. Een nacht lang halen de dorpsbewoners herinneringen op aan Schorsch, aan vroeger, aan momenten van geluk die ze samen beleefden. Maar ook de duistere kanten van hun dorp komen ter sprake, gebeurtenissen die ze tot dan toe allemaal verzwegen hebben. Als Max in de vroege ochtend thuiskomt, is hem duidelijk: zonder Schorsch is álles anders.
